Çocuk Yaşta Evliliklerin Önlenmesi Projesi
Aşağı Kaydır
01
Sabancı Vakfı ile Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu (UNFPA Türkiye) arasındaki iş birliği, Türkiye’de çocuk yaşta, erken ve zorla evliliklerin (ÇYEZE) yaygınlığını korumasına rağmen bu alanda önleyici ve sahaya dayalı çalışmaların sınırlı kalması tespitinden hareketle 2018 yılında başladı. Ortaklık, ÇYEZE’yi yalnızca bireysel ya da kültürel bir mesele olarak değil, hak temelli, önleyici ve kurumlar arası iş birliğini gerektiren bir alan olarak ele aldı; bununla birlikte, veri, saha deneyimi ve yerel mekanizmaları bir araya getiren bütüncül bir yaklaşım geliştirdi.
Bu çerçevede Sabancı Vakfı ve UNFPA, mevcut politikaların çoğunlukla evlilik gerçekleştikten sonra devreye girdiğini erken uyarı, önleme ve risk altındaki kız çocuklarına zamanında ulaşmaya yönelik mekanizmaların ise oldukça sınırlı olduğunu değerlendirdi. Özellikle kırsal alanlar, mevsimlik tarım işçiliğinin yoğun olduğu bölgeler ve göçmen nüfusun yaşadığı illerde ÇYEZE riskinin arttığı, bu riskin erken aşamada daha görünür ve izlenebilir hale getirilmesine ihtiyaç olduğu görülmüştür.

48
Sağlık Aracısı
4.860
Haneye Ziyaret
178
Esnafa Ziyaret
8.755
Kişiye Erişim
01
Sabancı Vakfı ve UNFPA Türkiye iş birliğiyle yürütülen ÇYEZE çalışmaları, dört fazda gelişen bir öğrenme ve yaygınlaştırma süreci izledi.
İlk fazda Nevşehir’de pilot uygulamayla Sağlık Aracıları Modeli’nin temelleri atıldı. ÇYEZE riskinin yüksek olduğu illerden biri olması nedeniyle seçilen Nevşehir’de çalışmalar merkez mahallelerde yürütüldü.
İkinci fazda model farklı illerde uygulanarak saha deneyimi genişletildi. KAMER ve YAKA-KOOP’un paydaş olmasıyla çalışmalar ÇYEZE riskinin yüksek olduğu kırsal bölgelere genişledi. Uygulama Nevşehir’in Derinkuyu ve Acıgöl ilçeleriyle Van’ın merkez ve Özalp ilçelerinde yürütüldü.
Üçüncü fazda yerel mekanizmalar ve topluluklarla iş birlikleri güçlendirildi ve uygulama rehberi çıkarıldı. Saha çalışmaları ÇYEZE riskinin yüksek olduğu ve yerel paydaşlarla güçlü iş birliği imkânı bulunan Bitlis ve Muş illerinde saha çalışmaları yürütüldü.
Dördüncü fazda ise projeye hibe bileşeni eklenerek 6 sivil toplum kuruluşu desteklenerek ÇYEZE alanındaki çalışmaların derinleştirilmesi hedeflendi.
Bu süreç, sahadan elde edilen öğrenmelerle güçlenen ve farklı yerel bağlamlara uyarlanabilen sürdürülebilir bir yaklaşımın oluşmasına katkı sağladı.
02
Sabancı Vakfı ve UNFPA iş birliğiyle yürütülen bu iş birliği ve Sağlık Aracıları Modeli (SAM), toplum temelli ve önleyici bir yaklaşımın Türkiye bağlamında nasıl işlediğini ortaya koyan önemli bir deneyim alanı sundu. 2025 yılında yürüttüğümüz 2018–2024 dönemine ilişkin etki araştırması, 4.860 hanede 8.326 kişiye ulaşıldığını, erken risk tespiti ve yönlendirme mekanizmalarının güçlendiğini gösterdi. Etki raporunun tamamı için tıklayınız.
Arama